Имав една мисла долго време да го напишам овој блог пост ама некако не идеше т.е. некои работи недостигаа и мислам денес дека се наместија коцките.
Сигурно вие или некој ваш пријател запознал типка преку интернет. Или се поукнале на ФБ или се лајкнале …нешто се има случено. Па се мислеле дали да пишат…пошто веќе се лајкаат недела дена. Ако се од ист град си имаат разменето дури и поглед два…Дојде лето, хормоните зовреа: Ќе и пишам! 
И и пиша. Муабет, радост на црвеното единиче дека има нова порака…јао шта не могу да вриснем!
Се префрлаат на скајп, си гугаат преку пишување, после иде на ред камерче…така тераат одредено време и еден ден “слоницата додека се водеа за сурлите му рече на слонот абе ти ќе ме однесеш на некое убаво место или само ќе ме влечеш за нос“ Значи дојде моментот да се видиме во живо. Е тука паника! Од облека до каде ќе одиме, како ќе се покажам, да не се случи нешто лошо, да не се избрукам…се е на маса.
Иде време да се покажат вредностите (оние за кои си муабетевме преку скајп). Ама, дали е така во реалност?
